W sobotę, 14 listopada 2026 roku, nasze miasto stało się miejscem szczególnego spotkania – spotkania serc, w którym zniknęły wszelkie podziały, a najważniejszy stał się drugi człowiek. Koło Bielskie Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta wraz z Caritas Diecezji Bielsko-Żywieckiej wspólnie zorganizowało obchody Jubileuszowego X Światowego Dnia Ubogich.
Światowy Dzień Ubogich, ustanowiony w 2016 roku przez papieża Franciszka, od dekady przypomina całemu Kościołowi, że w każdym człowieku potrzebującym, samotnym czy doświadczonym bezdomnością czeka na nas sam Chrystus. Dla naszego Towarzystwa ten dzień to nie tylko wyjątkowa data w kalendarzu – to istota naszej codziennej posługi, w której nieustannie staramy się wypełniać testament naszego Patrona, św. Brata Alberta Chmielowskiego: „Powinno się być dobrym jak chleb; powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się, jeśli jest głodny”.
Najpierw pokarm dla ducha
Uroczystości rozpoczęły się o godzinie 11:00 w Kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej (przy Dworcu), gdzie przy jednym ołtarzu stanęli nasi podopieczni, osoby ubogie i bezdomne, wolontariusze, pracownicy placówek pomocowych, przedstawiciele władz samorządowych oraz kapłani.
Mszy Świętej przewodniczył ks. Robert Kurpios, dyrektor Caritas Diecezji Bielsko-Żywieckiej, a koncelebrowali ją ks. Andrzej Gawlas, ks. Józef Walusiak oraz ks. Paweł Nowak. Niezwykle wzruszającym momentem liturgii była procesja z darami, w której Prezes Koła Bielskiego Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta, Michał Guzdek, niósł do ołtarza chleb oraz dary ramię w ramię z naszymi podopiecznymi. Ten prosty, ale pełen głębokiej wymowy gest stał się żywym symbolem braterstwa i godności – pokazując, że przed Bogiem wszyscy jesteśmy jedną rodziną, a ubodzy nie są jedynie biorcami pomocy, lecz pełnoprawnymi gospodarzami tego święta.
W poruszającej homilii ks. Andrzej Gawlas – duszpasterz osób bezdomnych i gospodarz Domu Readaptacyjnego Caritas – zwrócił uwagę na głęboką prawdę o ludzkim losie. Przypomniał, że ubóstwo ma wiele twarzy: obok tego materialnego, związanego z brakiem dachu nad głową czy środków do życia, istnieje również dotkliwe ubóstwo duchowe i pustka serca, którą wypełnić może wyłącznie miłość Boga i bliskość drugiego człowieka.
Wspólny stół, przy którym nikt nie jest sam
Po Eucharystii wszyscy uczestnicy przeszli do Auli im. św. Jana Pawła II pod kościołem, gdzie czekała już na nich gościnna, pełna ciepła przestrzeń. To właśnie tam najpełniej wybrzmiał charyzmat św. Brata Alberta. Wspólny, ciepły posiłek, domowe ciasta, gorąca herbata, a przede wszystkim życzliwe spojrzenie, podana dłoń i czas poświęcony na zwykłą, braterską rozmowę sprawiły, że nikt tego dnia nie czuł się niewidzialny ani odrzucony.
Radosną i pełną nadziei atmosferę spotkania dopełnił piękny występ zespołu muzycznego Kadosz, który poruszył serca zgromadzonych i dodał uroczystości wyjątkowego, wspólnotowego blasku.
Razem dla tych, którzy potrzebują nas najbardziej
Współorganizacja X Światowego Dnia Ubogich u boku Caritas Diecezji Bielsko-Żywieckiej była dla naszego Koła Bielskiego Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta powodem do głębokiej wdzięczności i radości. Jak podkreślił Prezes Michał Guzdek:
„Kiedy szliśmy dziś razem do ołtarza z chlebem w dłoniach, czułem ogromne wzruszenie. Ten bochen chleba to całe nasze życie i nasza codzienna misja – symbol obecności Chrystusa, który przychodzi do nas w drugim człowieku. Św. Brat Albert uczy nas, że ubogi nie potrzebuje jedynie talerza ciepłej zupy czy dachu nad głową. On przede wszystkim potrzebuje naszego serca, szacunku i poczucia, że dla kogoś jest ważny. Dopóki potrafimy dzielić się chlebem i miłością, dopóty w naszym mieście nikt nie pozostanie naprawdę sam”.
Słowa te doskonale współgrały z podsumowaniem ks. Roberta Kurpiosa, który przypomniał, że troska o osoby ubogie, bezdomne, samotne i przeżywające życiowe kryzysy nie kończy się wraz z ostatnim dźwiękiem sobotniego spotkania – ona trwa każdego dnia.
Dziękujemy wszystkim naszym Podopiecznym za obecność, zaufanie i świadectwo wiary, które uczy nas pokory. Dziękujemy również Wolontariuszom, Pracownikom, Darczyńcom oraz Przyjaciołom naszego Towarzystwa – za każde dobre słowo, upieczone ciasto, podany talerz zupy i otwarte serce.
Niech duch św. Brata Alberta prowadzi nas przez kolejne dni, abyśmy nigdy nie przeszli obojętnie obok człowieka w potrzebie – bo „dobra jest więcej”, gdy dzielimy się nim razem!

