Posty

Dźwięki skrzypiec, zapach chleba i serca otwarte na bratnią miłość.

Bielskie Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta na 45-leciu wspólnoty na Jasnej Górze

„Największym darem, jaki możemy dać bliźniemu, jest obecność” – te słowa nabrały wyjątkowego kształtu podczas jubileuszu 45-lecia istnienia Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta. Gdy spojrzenia wielu ludzi kierowały się ku Jasnej Górze, tam, przed oblicze Czarnej Madonny, pielgrzymowała wielka, albertyńska rodzina. W tym święcie miłości miłosiernej nie mogło zabraknąć również nas – przedstawicieli Koła Bielskiego.

Przez cztery i pół dekady Towarzystwo nieprzerwanie niesie pomoc tym, dla których domem stała się często samotność, chłód i odrzucenie. Idąc śladami naszego świętego Patrona, Adama Chmielowskiego, staramy się być dobrzy jak chleb, którym każdy może się posilić.

Dzielenie się tym, co mamy najcenniejsze

Podczas jasnogórskiego spotkania chcieliśmy wyrazić tę prawdę nie tylko słowem, ale przede wszystkim gestem czystej, bezinteresownej życzliwości. W duchu ewangelicznej gościnności przygotowaliśmy dla uczestników jubileuszu słodki poczęstunek oraz wyjątkowy, pachnący bochen chleba, którym łamaliśmy się wzajemnie, czując, że przy wspólnym stole wszyscy jesteśmy równi – bo wszyscy jesteśmy dziećmi Jednego Ojca.

Ten chleb był czymś więcej niż tylko darem ziemskim. Stał się symbolem jedności, wspólnoty i braterstwa, które nie pyta o status, lecz widzi w drugim człowieku oblicze samego Chrystusa.

Muzyka, która dotyka duszy

Wyjątkowym darem serca z Bielska-Białej była także muzyka w wykonaniu Bielskiego Kwartetu Smyczkowego. Kiedy w jasnogórskiej przestrzeni rozbrzmiały pierwsze takty, czas na moment zwolnił.

Dźwięki skrzypiec, altówki i wiolonczeli popłynęły ku niebu jako modlitwa wdzięczności za 45 lat łaski, opieki i trudnej, ale pięknej służby najuboższym. Muzyka ta dotykała najczulszych strun ludzkich serc, przynosząc ukojenie, wzruszenie i chwilę głębokiej zadumy nad tym, jak piękny staje się świat, gdy pochylamy się nad potrzebującym z czułością.

Słowa, które zostają w sercu

Uroczystości towarzyszyło wiele osobistych wzruszeń. Swoimi refleksjami podzielili się ci, którzy na co dzień tworzą i prowadzą dzieło pomocy:

Małgorzata Sieńczyk – Prezes Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta:
„Patrząc dziś na tę wielką albertyńską rodzinę zgromadzoną u stóp Jasnogórskiej Pani, czuję głęboką wdzięczność. 45 lat to tysiące ocalonych istnień, tysiące wyciągniętych dłoni i niepoliczona ilość łez otartych z miłością. Dziękuję Kołu z Bielska-Białej za ten piękny gest dzielenia się chlebem i muzyką – to dowód, że potrafimy nie tylko pomagać, ale też tworzyć piękną, żywą wspólnotę serc”.

Michał Guzdek – Koło Bielskie Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta:
„Dla nas, jako bielskiego Koła, obecność tutaj i możliwość podzielenia się tym, co mamy najpiękniejsze, to wielki zaszczyt. Kiedy łamaliśmy się tym chlebem, widzieliśmy w oczach ludzi prawdziwe wzruszenie i pokój. W służbie ubogim nie chodzi tylko o zaspokojenie głodu ciała, ale o przywrócenie człowiekowi godności i pokazanie mu, że jest dla kogoś ważny. Dziś na Jasnej Górze wszyscy poczuliśmy, że jesteśmy jedną wspólnotą”.

Bądźmy nadal darem dla innych

Jubileuszowy czas na Jasnej Górze na długo pozostanie w naszej pamięci. Wracamy do Bielska-Białej umocnieni w wierze, napełnieni pokojem i jeszcze bardziej zdeterminowani, by nieść pomoc tym, którzy najbardziej jej potrzebują.

Dziękujemy każdemu, kto współtworzył ten dzień – za każdą uśmiechniętą twarz, za łzę wzruszenia, za wspólny śpiew i modlitwę. Niech św. Brat Albert wyprasza dalsze błogosławieństwo dla naszego dzieła, a Dobry Bóg wynagradza każdemu, kto sercem dotyka ubogich.

„Powinno się być dobrą jak chleb… powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może krawędź dla siebie ukroić ku pożywieniu” – św. Brat Albert Chmielowski.

Możesz również polubić…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *