2 listopada, w Dzień Zaduszny, nasza wspólnota Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta w Bielsku-Białej w sposób szczególny jednoczy się w cichej, ufnej modlitwie. Spoglądamy w niebo z nadzieją, pomni na wszystkich naszych Zmarłych Podopiecznych — osoby ubogie, samotne, dotknięte bezdomnością i cierpieniem, które w ciągu lat odnalazły pod naszym dachem schronienie i pomocną dłoń.
Często byli to ludzie, o których świat zdawał się zapomnieć, cisi wędrowcy ziemskich dróg. My jednak wierzymy, że w oczach Boga żaden człowiek nie pozostaje anonimowy. Złożyliśmy symboliczne kwiaty i zapaliliśmy znicze na grobach naszego pierwszego Prezesa, a także zmarłych wolontariuszy i podopiecznych. Wśród cmentarnej ciszy wiemy jednak dobrze, że najbardziej ze wszystkiego potrzebują oni daru bezcennego — naszej modlitwy. Dlatego zamówiliśmy Święte Msze za dusze śp. Tadeusza Cozaca oraz naszych Zmarłych Podopiecznych, prosząc Boga, by odeszli do Jego Królestwa i mogła połączyć ich wieczna radość w niebie.
Jak z głębokim wzruszeniem podkreśla Prezes Michał Guzdek:
„Nasi podopieczni to nie są przypadkowe losy ani liczby w statystykach. Każdy z nich nosił w sobie bezcenny dar życia i swoją własną, często usłaną cierniami historię. Dla świata bywali niewidzialni, ale dla nas zawsze byli i pozostają braćmi. Choć odeszli, nasza pamięć i serce przy nich trwają, bo miłość nie kończy się na granicy śmierci.”
W naszej modlitewnej pamięci nie zapominamy o śp. Tadeuszu Cozacu, pierwszym Prezesie naszego Koła. To Jego odwaga, chrześcijańska miłość bliźniego i pragnienie niesienia pomocy najsłabszym dały początek naszej albertyńskiej misji w Bielsku-Białej. Pamiętamy też o wolontariuszach, którzy poświęcili swoje życie służbie drugiemu człowiekowi.
Niech Dobry Bóg przyjmie ich wszystkich do swojej światłości, a Święty Brat Albert niech wyprasza im wieczny odpoczynek.
Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen.

